Hz.Râbiatü’l Adeviye (ksa)

Râbiatü’l Adeviye Hazretleri (ksa), köle olarak kaldığı evde daima oruç tutuyor, her gece sabaha kadar namaz kılıyordu. Bir gece efendisi uykudan uyandı, bir ses işitti; dikkat edince secde hâlindeki Râbia’yı gördü, şöyle diyordu: “İlâhi! Biliyorsun ki gönlümün arzusu senin fermanına uymaktır, göz aydınlığım ise dergâhında hizmet etmektir. Eğer elimde olsaydı sana hizmetten bir an geri kalmaz, durup dinlenmeden hep sana itaat hâlinde olurdum. Ama sen beni bir mahlûkun emri altına soktun, bu sebeple sana hizmetten geri kalıyorum.”

Efendisi dikkat edince orada Râbia’nın başucunda asılı bir kandil gördü. Kandil bir zincire bağlı olmaksızın havada duruyordu. Ev tamamıyla nurla dolmuştu. Ayağa kalktı ve kendi kendine o artık köle olarak tutulamaz dedi ve Râbia’yı azad etti. (Feridüddîn Attâr, Tezkiretü’l-Evliyâ)

Râbiatü’l Adeviye’nin hayatını okumak için tıklayınız